Herkes öldürür mü sevdiğini ?

Bence evet. Hepimiz öldürürüz birilerini içimizde , dışımızda, canlı canlı ya da aklımızda . Ama öldürürüz . Keskin kelimeler yeter buna . Ayrı yatmalar yeter . Sonra ne mi olur . İzler silinmeye başlar yavaş yavaş hayatından . Silüetleri silinir . Anılar , ortak eşyalar , sitemler , mutluluklar silinir gider hayatlardan . Sonra bir gün yastığa başını koyduğun bir an gelir . Bedenen ya da ruhen yalnız kaldığında . Hesaplaşma vakti . Kötü sonlu hikayeler mezarlığıdır belki kalbin artık . Bir yenisine kadar sindirme zamanı gelir yaşadığın , yaşattığın her şeyi . Acıtan mı yoksa acıyan mı daha paramparça olur hayatta. Ben eminim ki bir yerlerde hepimiz savaşıyoruz kendimizle . Acıtan olmamak için , acıyan olmamak için . Sahi korumak ne kadar zor bunu hayatta ? Böyle aşkların olmadığı ilişkiler yok mu hayatta . Savaşsız . Hani size anlattığım o ilk aşk gibi ? Ya da köfte gibi mesela ? Sende üzüldüğün mü bunca ? Bu aralar etrafta sana benzettiğim çok sima görmeye başladım. Acaba af dilemem mi gerekiyordu seni bunca kanattığım için . Düşünmeden edemiyorum . Ben de seni mi öldürdüm . En azından bir gece , bir an için bile .

Peki ya ilk aşkım . Ben neden öldürülmüştüm hala bilmiyorum. Biliyorum ama bilmiyorum . Ben seni afettim . Seni affedebildiğim için mutlu olabildin mi bir yerlerde . Peki ben kimi affedemiyorum. Neyi affedemediğim için ben buyum . Başkalaşma devam ediyorum . Benim gülüşlerim benim mutluluğum nerede kaldı ben bunların hepsini kendimi nerede unuttum ? Şimdi ben kim oldum . Neden bu oldum ? Kendime hep Aynı soruyu soruyorum “bunca şey olurken neden müdahile etmedim ? Neden izin verdim ? “ . Peki “O” . Sevildiğimi sevileceğimi bile bile kendimi bulmak için harcadığım o adam. Onun beni affetmesi kaç yüzyıl alacak . Yine bencillik yapıyorum sanırım . Nasıl böyle biri oldum ben . İçimdeki yangını söndürmenin bir yolu yok biliyorum .

Geceler boyu o çiçeklerle doldurduğum balkonda tek başıma sigaraları söndürürken bulacağım kendimi. Çiçekleri de sevmemeye başlayacağım. Sonra güneşi sonra denizi . Sonra her şeyi . Bu ne zamana kadar sürecek.

Şimdi ben buralardayım . Bişeyler yazıyorum ama bunu bile neden yazdığımı bilmiyorum. Yarın sabah neden işe gitmem gerektiğini ve neden gitmemem gerektiğini bilmiyorum . Sanki dünyanın hiç bir yerinde mutlu olamayacakmışım gibi hissediyorum . Sen söyle Köfte nedir bunun çaresi ? Bak görüyor musun nasıl ödüyorum hesabını her şeyin.

Şimdi diyeceksiniz o zaman bir daha kimseyi üzmezsin . Ne münasebet. Aklım hala yapamadıklarımda . Galiba ben bunların hepsini hak ediyorum. Hakederek yaşıyorum. Çünkü sevilmemeyi ben istedim. Sevilmemek için her şeyi yaptım(surat astım). Bu kadar basitti işte . Ne istedim neyi alamadım . Neyin acısı bu. Bi bunu anlasam. Şimdi başka biri olmanın , mümkünse başka biri olarak doğmanın var mı çaresi ? Galiba cevabı biliyorum. Ama ben bu olmayı sevmedim. Var mi bunun çaresi ?

Şimdi o günlere geri dönsek mesela . Köftenin arabada ilişkimiz devam etsin diye elinde o koca paket hediye ile geldiği konuşmaya . Tamam desem daha mı iyi bir insan olurdum. Hiç bitmeyecek bir hikaye mi olurdu bizimkisi . Hayır olmazdı . Daha geriye gidelim. “O”nunla geçirdiğim son güne mesela . Bitsin die ortalığı birbirine katan , karşısında ağlayan , yaşanan tüm yıllara gözlerini yuman o kıza dönsek . Mutlu sonlu bir hikaye olur muydu ? Peki kırılma noktası burası mı bu hayatın. O gün orada gidiyorum nidaları yerine “her şeye rağmen “ deseydim nerede olurdum şimdi. Muhtemelen sevdiği adamla hep o hayal ettiği ışığı yanan televizyonu açık dışardan görünen evde bir çocuğum vardı . Sahi noldu benim portakal çiçeğime . Seni de yeterince sevemedim portakal çiçeği. Çünkü bu tanıdığın içini bildiğin kadın sevemez kimseyi . Kendi de dahil . Hadi biraz daha ileriye gidelim şimdi . Hayatımın aşkı olduğunu düşündüğüm o adama gidelim. Bir an için her şeyi yıktığım , savaştığım , benliğimi kaybettiğim adama . O an yaşanmasaydı mesela hayatımda ne olurdu şimdi ? Düşünmeden edemiyorum . Şimdi olan ben olur muydum acaba ? Diyelim o an yaşanmadı ve ben o gün arabamda müziğimi dinleyerek uzaklaştım oradan. Eve gittim yattım uyudum. Güzel senaryo Ama ben kimdim? Kim olacaktım neye hazırlanıyordum . Kanatlarım mı çıkacaktı yoksa şimdi ki gibi tırnaklarımı mı bileyecektim savaş için. Çocuğu ile gülen mutlu bir aile ile balkonda tek başına kim olduğunu bulamayan ben arasına tam olarak hangi an girdi ? Benim bir dakikamı bana yüzyıl ve bir deli , depresif karakter olarak geri veren o “an” hangisiydi ? Derler ya “ beni ben yapan her şeye teşekkürler büyüyorum sizinle bla bla bla..” teşekkür etmiyorum . Aynı yere dönmek Aynı hataları yapmak istemiyorum. Kötü sonlu hikayeler mezarlığımda yine boğulacak bile olsam bir şansım daha olmasını istiyorum. Bu günü bana bir an yaşatsınlar istiyorum öncesinde sadece .

Olmayacak şeylerin peşinden koşmayı ömrümce çok sevdim. Olmayacağına ikna olduğum her anda vazgeçtim . Mücadeleci değilim , güçlü değilim. Kaçan bir korkağım sadece. Kendiyle yüzleşmekten kaçan bir korkak . Şimdi sanki basiretim bağlanmış gibi ısrarcı bir aşkın peşinde yıkık dökük devam etmeye çalışıyorum. Hani bana sordun ya bana baktığında içinden ne konuşuyorsun diye . Yenemediğim öfkemden bahsediyordum her seferinde . Her şeye rağmen burada olmamın kıymetimden . Sevgi ve nefret arasındaki çizgide ne kadar gidip geldiğinden . Elimi tutmandan , sevgiye çekmenden . Ben Sana her seferinde sadece “ seni sevdiğimi” diyebildim sadece . Öfkemi en fazla şekilde bastırıp . Sen beni sevgiye taşıdıkça ben nefret içinde debelendim . Bunu gördün , bildin , hissettin. Ama sen bile kurtaramadın beni . Sen yapamadıysan kimse yapamaz biliyorum. O yüzden ben bununla tek başıma savaşmayı öğrenmek zorundayım. Ama bir şansım daha olsa . Bir şansım en azından . Ne öldürürdüm seni ne ölürdüm ..


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s