Gel onu sen anlat kalbe …

Az önce bir şey duydum “ insan az yemeye başladığında çok yemeyi bile özlüyor “…

Bunca zaman sonra , bunca zaman sevdikten sonra seni , seni sevmemek öyle zor ki. Sevmemek değil ama senin için çektiğim acıyı bile özleyeceğim sanırım benim koca Limon ağacım.

Hep söylediğim gibi çok uzun yollar yürüdük beraber , çetrefilli , dikenli yollardan geçtik. Savaştık . Vurduk , kırdık , mahvettik tükettik ya biz birbirimizi . Ama yine de bir şekilde biz , her geceye sarılarak başladık . Öpüşerek devam ettik . Sımsıkı sarılarak uyuduk. Hem hiç gitmeyecek gibi hem sonsuza dek bizi ayıracak yolları bilir gibi . Çok uzun zaman geçirdik biz seninle . Çok uzun zaman , çok uzun geceler . Sımsıkı sarıldığımız . Şimdi sanırım bu son veda artık . Yastığında kalan kokuyu , fotoğraflardaki gülüşünü , vücuduma sarılan ellerine veda ediyorum artık . Onlar hep benimle beraber bir yerlerde olacak . Seni hep özleyecek bir kalp ile veda ediyorum sana . Sana ilk defa portakal çiçekleri bahçesi emanet ederek ayrılıyorum. Ayağına taş değmesin derken ilk defa böyle içten istiyorum . Mutlu ol . Bu sefer ilk defa eminim. Sen yoksun , biz yokuz . Sarılmalar , öpüşmeler yok. Hoşçakal abim , babam , sevgilim . Dönmelerin zamanı artık hiç gelmeyecek . Kavuşmaların zamanı bi gün gelecek.

Kavuşmamız mahşere kaldı bunun ilk defa farkındayım. Sana portakal çiçeği dolu bir bahçe bırakıyorum. Tek bir tanesi benimle gelecek . Sen hangisini götürdüğümü biliyorsun. Emanetin orada hep benimle . Hoşçakal winnie…


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s